ÇOKPARAMETRELİ
ARDIŞIK MAKİNELERİNDE PSEVDOBOOLE KRİTERİLİ TERMİNAL KONTROLETME PROBLEMİ
ÇOMÜ Bilgisayar Mühendisliği Bölümü, Çanakkale
Abstract
Lineer olmayan çok
parametreli sonlu ardışık makineleri denklemler sistemi şeklinde veriliyor.
Böyle sistemlerde hal denklemlerinin sayısı bilinmeyenlerin sayısından çok
olur. Bu çalışmada önce mümkün idare edici tanımlanır. Daha sonra lineer
olmayan çok parametreli sonlu ardışık makineleri için terminal kontrol idare
etme problemine bakılır, optimal kontrol
edici anlamı verilir ve adı geçen problem için optimallık prensibi ispat
edilir.
1. LİNEER OLMAYAN ÇOK
PARAMETRELİ SONLU ARDIŞIK MAKİNELER İÇİN TERMİNAL KONTROL ETME PROBLEMİ
Çağdaş sonlu ardışık makineleri teorisinin
en çok kullanılan alanlarından biri çok parametreli sonlu ardışık makineleri
teorisidir. Böyle sistemler aşağıdaki denklemler ile verilir.
v= 1,. .
. , k ,
(1.1)
(1.2)
Burada ![]()
dan
alınan noktalardır.
, i=1,…,k tamsayılardır.
,
sırasıyla durum ve giriş
alfabeleridir. S( c ) ve X( c ) ısa
kümesinde tanımlanan m
ve r boyutlu durum ve giriş vektörleridir.
aşağıdaki gibi
tanımlanan hareket operatörüdür.
, v=1,…,k
Karakteristik geçit bul vektör
fonksiyonları olan
'ler
kümesinde
tanımlıdırlar.
başlangıç durum
vektörüdür.
(1.1) denklemleriyle verilmiş optimal diskret süreçler;
(1.3)
şekilli psevdoboole fonksiyonla karakterize
oluyor. Burada
prosesin devam etme
süresidir.
kümesinde tanımlanan ve değerler kümesi
olan her bir r-boyutlu
yönetici vektör
fonksiyonlar kümesini
ile gösterelim. Yani
. Görüldüğü gibi her bir
için (1.1) sisteminde
denklemlerin sayısı bilinmeyenlerin sayısından fazladır. Bu bakımdan aşağıdaki
gibi mümkün optimal kontrol edici anlayışı dahil etmek amaca uygundur.
Tanım: Eğer
kümesinden alınmış
için (1.1) sisteminin
tek çözümü varsa o zaman
’ye mümkün kontrol edici denir.
Şimdi lineer olmayan ikili çok parametreli sonlu ardışık makineleri için
aşağıdaki gibi terminal kontrol etme meselesine baka biliriz.
Verilmiş lineer olmayan ikili çok parametreli sonlu
ardışık makinesini L adımda
başlangıç durumundan
son duruma getiren
öyle
kontrol edicisinin
bulunması gerekiyor ki (1.3) fonksiyoneli minimal değer alsın.
2. TERMİNAL KONTROL ETME
PROBLEMİ İÇİN DİNAMİK PROGRAMLAMA YÖNTEMİ
Bildiğimiz
gibi çok adımlı diskret süreçler için optimal problemlerin çözümünde dinamik
programlaşdırma iyi yöntemlerden biridir. Bakılan meseleleri çözmek için bu
yöntemden yararlanırız. Bu nedenle önce aşağıdaki meseleye bakalım:
, v=1,…,k (2.1)
![]()
(2.2)
(2.3)
Burada
(v=1,…,k) ,
(v=1,…,k) bul vektör
fonksiyonlarının psevdoboole (veya aritmetik) yazılışlarıdır..
Şimdi
(2.1)-(2.3) problemini aşağıdaki gibi bir optimal problem şeklinde yazalım.
, v=1,…,k (2.4)
![]()
(2.5)
(2.6)
Burada
den alınmış herhangi elemandır. Görüldüğü gibi (2.4)-(2.6)
probleminde
ve ya
alındığında ilk
probleme dönmüş oluruz. Eğer tek çözüm şartları sağlanıyorsa o zaman istenilen
başlangıç şartı ve
istenilen
idare edicisi için yegane şekilde S(c) bulunur. Yani (2.6)
fonksiyoneli
ve
parametrelerinin
fonksiyonlarıdır:
(2.7)
Burada
ile
noktalarında x(c)
kontrol edicisinin değerler kümesi gösterilmiştir;
(2.1) sisteminin tam çözümleme
şartlarından bulunuyor ki (2.1)-(2.3) sistemi ile kontrol edilen süreç
kümesinde ve aynı
zamanda;
(2.8)
kümesinde de incelenebilir.
Tanım: Göz önüne alınan (2.4)-(2.6) probleminde (2.6)
fonksiyoneline minimal değer veren
kontrol edicisine
bölgesinde başlangıç
çiftine nazaran
optimal kontrol edici denir.
Teorem: (Optimallık Prensibi)
Farz edelim ki
bölgesinde
başlangıç çiftine
nazaran optimal kontrol edicidir.
ısa uygun optimal
yörüngedir. O zaman keyfi
için
başlangıç çiftine
nazaran
bölgesinde optimaldır.
İspat: Aksini farz edelim. O zaman öyle
kontrol edicisi
bulunur ki onun için;
(2.9)
bağıntısı doğrudur.
Şimdi
aşağıdaki gibi yeni
kontrol edicisi
seçelim:
(2.10)
Görüldüğü
gibi (2.10) mümkün kontrol edicidir. Böyle ki;
(2.11)
şartına göre
. Buradan;

(2.12)
elde edilir. (2.11) ve (2.12) den ise;
(2.13)
bağıntısı yaza biliriz.
idare edicisinin
optimal kontrol edicisi olmasıyla çelişir. Böylece teorem ispatlanmış olur.
KAYNAKLAR
1. Gayşun İ.B., Çok parametreli differensiyel
denklemler için tam çözüm koşulları, Minsk, 1985
2. Boltyanskiy V.G., Diskret sistemlerde optimal kontrol
etme.Moskova, İLM.,1990
3. Hacıyev Y.H., The extence theorem for terminal
control problem in processes described by diskrete system of equations-“Second
İnternational symposium on Mathematical Computationnal Applications”, Qafgaz
University,1999
4. Mammadov Y.C., Sayısal yöntemler, Bakü, 1986